Prof.asoc.dr. Bernard Zotaj*

Sot nuk jemi këtu vetëm për të kujtuar një emër, por për të nderuar një jetë të tërë të vënë në shërbim të Shqipërisë.
Edip Ohri ishte më shumë se një pilot. Ai ishte një njeri që jetoi mes qiellit dhe tokës, duke i
dhënë kuptim fjalës përkushtim. Në kabinën e avionit, mes zhurmës së motorëve dhe përgjegjësisë së madhe, ai mbante jo vetëm drejtimin e fluturimit, por edhe besimin e një vendi të tërë. Me mijëra orë fluturimi, me dhjetëra pilotë të formuar prej tij, ai nuk ndërtoi vetëm një karrierë, por një brez të tërë aviatorësh. Ai ishte udhëheqës që printe me shembull, komandant që fitonte respekt jo me fjalë, por me vepra.
Nën drejtimin e tij, aviacioni shqiptar njohu zhvillim të ndjeshëm, si në rritjen e kapaciteteve ajrore, ashtu edhe në ndërtimin e infrastrukturës kryesore të kësaj arme. Ai përfaqësoi me dinjitet shtetin shqiptar edhe në marrëdhëniet ndërkombëtare ushtarake, duke qenë pjesë e delegacioneve të rëndësishme të kohës.
Por jeta e tij nuk ishte vetëm ngritje. Ai njohu edhe vështirësi, padrejtësi, kohë të errëta. Dhe megjithatë, nuk humbi kurrë dinjitetin. Nuk humbi kurrë dashurinë për njerëzit, për aviacionin, për Shqipërinë.
Kjo është madhështia e vërtetë e një njeriu: të qëndrojë i drejtë edhe kur koha përkulet.Sot, kur përmendim emrin e Edip Ohrit, ne kujtojmë jo vetëm një pilot të madh, por një karakter të fortë, një mendje të kthjellët dhe një zemër të madhe.
Por mbi të gjitha, Edip Ohri mbetet një figurë njerëzore me vlera të larta: i urtë, i drejtë dhe i përkushtuar ndaj njerëzve dhe vendit të tij. Edhe në periudhat më të vështira të jetës, ai ruajti dinjitetin dhe dashurinë për aviacionin dhe për Shqipërinë.

  • Përshëndetje nga Instituti i Studimit të Historisë Ushtarake, për 100 vjetorin e lindjes të komandantit legjendë të Aviacionit Luftarak Edip Ohri